Saturday, April 20, 2024
HomeGujaratAhmedabadઅરે ભાઈ તારી જય-વીરૂની સ્ટોરી સાંભળવી નથી સલીમ અત્યારે શું કરે છે...

અરે ભાઈ તારી જય-વીરૂની સ્ટોરી સાંભળવી નથી સલીમ અત્યારે શું કરે છે તે બોલઃ PSIએ કહ્યું

- Advertisement -

પ્રશાંત દયાળ (નાદાન. ભાગ-8):  Nadaan Series :સવારના દસ વાગ્યે પી.એસ.આઈ. ચૌધરી અને તેમનો સ્ટાફ ખાનગી વાહનમાં ગોપાલને લઈને દુકાને આવી ગયો. ગોપાલ પકડાયો તે દિવસથી દુકાનની ચાવી તેની પાસે જ હતી. ચૌધરીએ ગોપાલને વાહનમાંથી ઉતારતા પૂછ્યું, “કઈ દુકાન છે તારી?”

ગોપાલે હાથનો ઇશારો કરી દુકાન બતાવી. ખબર નહીં, દુકાનનું બોર્ડ વાંચી ચૌધરી શું વિચારી રહ્યા હતા! કંઈક વિચાર કરીને તેમણે દાદા સામે જોતા કહ્યું, “દાદા, દુકાન ખોલાવો.”

- Advertisement -


ગોપાલે તરત ખિસ્સામાં રહેલી ચાવી કાઢી દુકાનનું તાળું ખોલ્યું. રોજની ટેવ પ્રમાણે તેણે દુકાનનું શટર ઊંચું કરતાં પહેલાં જમીનને સ્પર્શ કર્યો અને પગે લાગ્યો. તરત તેને યાદ આવ્યું કે, તે આજે ધંધો કરવા આવ્યો નથી! તેને પોલીસ લઈ આવી છે. તેણે દાદા સામે જોયું. દાદા તેને જોઈ રહ્યા હતા. ગોપાલે તેમની સામે જોતા દાદાના ચહેરા પર સ્મિત આવ્યું. તેમણે માથું એવી રીતે હલાવ્યું; જાણે તે કહી રહ્યા હોય કે, કંઈ વાંધો નહીં, દુકાન ખોલ. ગોપાલે ઘુંટણ વાળીને શટરનું હેન્ડલ પકડ્યું અને એક ઝાટકે શટર ઊંચું કર્યું.

- Advertisement -



ચૌધરીની નજર જાણે આખી દુકાનને એક સાથે જોઈ લેવા માગતી હોય, તે રીતે દુકાનના એક એક ખૂણામાં દોડી રહી હતી. ગોપાલને અંદાજ આવી રહ્યો નહોતો કે, હવે શું થશે. ચૌધરી આગળ આવ્યા અને કાઉન્ટર પાસે ઊભા રહેલા ગોપાલના ખભે હાથ મૂકી તેને થોડો આઘો ખસેડી દુકાનમાં દાખલ થયા. તેમની નજર કાઉન્ટર પર રહેલી વસ્તુઓ અને પ્રિન્ટર તરફ હતી. અચાનક તેમની નજર ડસ્ટબિન તરફ ગઈ. તેમણે નીચે વળી ડસ્ટબિન ઉપાડયું અને ગોપાલ સામે જોયું. ગોપાલ યાદ કરવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો કે, ત્યાં શું પડ્યું હશે! ચૌધરીએ એક પોલીસવાળા તરફ જોયું. તે સમજી ગયો અને તરત આગળ આવ્યો. સાહેબના હાથમાં રહેલું ડસ્ટબિન પોતાના હાથમાં લીધું. તેણે ડસ્ટબિનમાં જોતાની સાથે જ તેની આંખો ચાર થઈ. ત્યાં ઊભા રહેલા દાદાને કૌતુક હતું કે, શું હશે ડસ્ટબિનમાં! એટલે તે પણ તરત તેની પાસે આવ્યા. પેલા પોલીસવાળાએ દાદાને ડસ્ટબિન બતાવ્યું. અંદર પડેલા કચરાને જોતા જ દાદાએ પી.એસ.આઈ. ચૌધરી સામે જોયું.

ચૌધરીએ ધીમા અવાજે દાદાને કહ્યું, “ચહેરો ભોળો ભલે હોય, પણ ખેલાડી છે.”

- Advertisement -

દાદાએ ગોપાલ સામે જોયું. ગોપાલને સંભળાતું નહોતું કે, શું વાત થઈ રહી છે, પણ તેને એટલો તો અંદાજ હતો કે, ચૌધરી અને દાદા તેની જ કંઈક વાત કરી રહ્યા છે. દાદાએ ગોપાલ સામે નજર કરીને એટલા જ ધીમા અવાજે કહ્યું, “સાહેબ, ખરેખર આ ભોળો નહીં મૂર્ખ છે. તેને ગંભીરતાની ખબર નહોતી, પણ હવે આખી જિંદગી જેલમાં સડશે.”


આટલું બોલતા દાદાના ચહેરા પર એક વેદના દોડી આવી. જાણે ગોપાલ તેમનો દિકરો હોય! દાદાએ ગોપાલને બૂમ પાડતા કહ્યું, “અરે બેટા, અહીં આવ.”

પોલીસવાળાની સાથે બહાર ઊભો રહેલો ગોપાલ દુકાનમાં આવ્યો. તે દાદા અને ચૌધરી ઊભા હતા તેમની પાસે આવી પ્રશ્નાર્થ નજરે જોતો રહ્યો. દાદાએ તેને ડસ્ટબિન બતાવતા પૂછ્યું, “આ શું છે?”

ગોપાલે બીનમાં જોયું. તેના ચહેરા ઉપર સંકોચ અને પકડાઈ જવાનો ભાવ હતો. તે પહેલાં તો કંઈ બોલી શક્યો નહીં, પણ પછી તેણે ચૌધરી સામે જોતા તેમને સમજાવતા કહ્યું, “ઘણી વખત નોટ બરાબર પ્રિન્ટ થાય નહીં. ક્યારેક નોટ ખોટી રીતે પ્રિન્ટ થાય તો તે ફાડી નાખવી પડતી હતી. આ આવી જ ખરાબ નોટો છે.”



ચૌધરીએ ખાતરી કરવા ડસ્ટબિનમાં પડેલા કાગળના ટુકડા બહાર કાઢયા. ડૂચો કરીને ફેંકેલો કાગળ ખોલ્યો. તેની ઉપર એકસોની ચલણી નોટની પ્રિન્ટ હતી. અંદર થોડીક કાગળની કતરણ પણ હતી. ચૌધરીએ તેને પણ બહાર કાઢીને જોઈ. ગોપાલને પ્રશ્ન પુછે તે પહેલાં જ તેણે કહ્યું, “સાહેબ, પ્રિન્ટ થયા પછી તેને એકસોની નોટની સાઈઝ પ્રમાણે કાપવી પડે. તેની આ કતરણ છે.”

ચૌધરી વિચાર કરવા લાગ્યા, ગોપાલ હવે ત્રણ જ દિવસ પોલીસ સાથે રહીને; પોલીસ શું પુછશે તેનો અંદાજ લગાવી લેતો હતો. તેણે ખૂણામાં પડેલા પેપર કટર તરફ ઇશારો કરતા કહ્યું, “સાહેબ, આ કટરથી એગ્ઝેક્ટ સાઇઝ કપાઈ જાય છે.”

ચૌધરી વિચાર કરવા લાગે ત્યારે, ડાબા હાથનો અંગુઠો અને બીજી આંગળીથી પોતાની બન્ને આંખોના પોપચા દબાવી, નાક ઉપર સામાન્ય દબાણ આપી આંખો બંધ કરતા. તેમની આ સ્ટાઇલની સાથે રહેલા પોલીસવાળાને ખબર હતી. પોલીસવાળો સમજી ગયો. તેણે ગોપાલને પૂછ્યું, “ખુરશી નથી?”

ગોપાલે ફોલ્ડ કરીને ખૂણામાં મુકેલી ખુરશી બહાર કાઢી. ખુરશી ખોલવાનો અવાજ થતાં ચૌધરીએ બંધ આંખો ખોલી. પોલીસવાળાએ તરત પોતાના ખિસ્સામાં રહેલું સિગારેટનું પાકીટ અને લાઇટર સાહેબ સામે મૂક્યાં. સાહેબે સિગારેટ સળગાવીને બે–ત્રણ કસ માર્યા અને પછી ગોપાલ સામે જોતા કહ્યું, “કોમ્પ્યુટર અને પ્રિન્ટર ચાલું કર”

ગોપાલે તરત ઇલેકટ્રિક સપ્લાય ચાલું કરવા સ્વિચ ઓન કરી. સિસ્ટમ ચાલું થાય તેની રાહ જોવા લાગ્યો. ચૌધરીની નજર દુકાનની બહાર હતી અને વિચારો દુકાનોમાં દોડી રહ્યા હતા. સિસ્ટમ ચાલું થતાં ગોપાલે “સાહેબ.” એટલુ જ કહ્યું.

ચૌધરીએ તરત પોતાની સિગારેટને પગ નીચે કચડી નાખતા ઊંધા ફરીને કહ્યું, “ચાલ, મને નોટની પ્રિન્ટ કાઢી આપ.”



ગોપાલ વિચાર કરવા લાગ્યો, તેણે પહેલાં દાદા સામે અને પછી ચૌધરી સામે જોયું. ચૌધરીને આ રીતે જોવું ગમ્યું નહીં. ગોપાલે કહ્યું, “સાહેબ, મને એકસોની બે નોટો આપશો?”

ચૌધરી કંઈ જવાબ આપે તે પહેલાં એક પોલીસવાળાએ ખિસ્સામાંથી એકસોની બે નોટ કાઢીને ગોપાલને આપી. ગોપાલે પ્રિન્ટરમાંથી એક A4 સાઇઝનો કાગળ બહાર કાઢયો. કાગળની બરાબર વચ્ચે એકસોની નોટ મૂકી. ગાંધીજીનો ફોટો હતો તે ભાગ ઉપર તરફ રાખ્યો. ડ્રોઅરમાંથી ટ્રાન્સફરન્ટ ટેપ અને નાની કાતર કાઢી.


ગોપાલે ટેપ કાપી તેના ચાર ટુકડા કર્યા. એકસોની જે નોટ તેણે કાગળની વચ્ચે મૂકી હતી, તેના ચાર ખૂણા પર એકદમ બારીકાઈથી ચોંટાડી પછી કાગળ ઊંધો કર્યો. દુકાનની બહારથી આવી રહેલા પ્રકાશ તરફ કાગળ ધરીને પાછળની નોટ કેવી રીતે ફીટ થઈ છે; તેની ખાતરી કરી. ત્યારબાદ કાગળ ઊંધો મૂકીને તેની ઉપર બીજી એકસોની નોટ ઊંધી મૂકી. ફરી કાગળને ઊંચો કરીને પ્રકાશમાં જોયું. એકની બરાબર પાછળ બીજી નોટ છે કે નહીં તે ચકાસી લીધું. નોટ થોડીક આઘીપાછી કરીને તેણે ટેબલ ઉપર ચીવટપૂર્વક કાગળ મૂકી, તેના ચારે ખૂણા પર બારીક ટેપ લગાવી. ફરી કાગળ ઊંચો કરીને ચેક કર્યો અને પ્રિન્ટરમાં કાગળ મૂકી તેની કોપી કાઢી. કાગળ ઉપર બંને તરફ એકસોની ચલણી નોટની પ્રિન્ટ છપાઈ જતા, ગોપાલે કટર ઉપર કાગળ મૂકી ધીરે રહી તેની કિનારીઓ કાપી. બરાબર એકસોની નોટની સાઈઝની બનાવટી નોટ તૈયાર થઈ ગઈ. ચૌધરી સાહેબ, દાદા અને પોલીસવાળા જાણે કોઈ જાદુનો ખેલ જોઈ રહ્યા હોય તેમ આ દૃશ્ય જોઈ રહ્યા.

ગોપાલે ચૌધરી સાહેબના હાથમાં પ્રિન્ટ કરેલી નોટ મૂકી. એક વખત તો ચૌધરીને લાગ્યું કે, ઊભા થઈને ગોપાલની પીઠ થબથબાવે; પણ તરત ખ્યાલ આવ્યો કે, ગોપાલની કરામત હોવા છતાં તેના વખાણ થાય તેવું કામ નથી.



ચૌધરી કંઈક વિચારી રહ્યા હતા. એ સમયે દાદાના ખિસ્સામાં રહેલા ફોનની રિંગ વાગી. રિંગટોન સાંભળતા જ ગોપાલ એલર્ટ મોડમાં આવી ગયો. કારણ કે આ તેના જ ફોનની રિંગટોન હતી. દાદાએ ફોન બહાર કાઢયો. સ્ક્રીન પર જોતા જ કહ્યું, “સર, સલીમનો ફોન છે.”

ચૌધરીએ ઇશારો કર્યો, દાદાએ ફોનનું સ્પીકર ઓન કરી ફોન ગોપાલ સામે ધર્યો. ગોપાલ કંઈ પૂછે તે પહેલાં જ સલીમે કહ્યું, “અરે ગોપાલડે, તેરે શહેરમાં ઘૂસ ચુકા હું. બસ દસ મિનિટ મેં પહુંચા. તું તો દુકાન પે આ ગયા હે ના?”

ગોપાલે કહ્યું, “હા ભાઈ, દુકાને જ છું.”


ફોન કટ થતાં જ ચૌધરી અને તેમના માણસો દુકાનમાંથી બહાર નીકળી, જે ખાનગી કારમાં આવ્યા હતા તેને થોડે દૂર પાર્ક કરી તામાં ગોઠવાઈ ગયા. દાદા ગોપાલ સાથે દુકાનમાં જ બેઠા. ગોપાલનું મન હવે કચવાઈ રહ્યું હતું. કારણ કે તેને લાગતું હતું કે, તે સલીમને દગો આપી રહ્યો છે. કારણ કે સલીમ ભલે નમાજ પઢતો નહોતો, પણ તેના કામ ઇબાદતથી ઓછા નહોતા.



પ્રશાંત દયાળનાં છ યાદગાર પુસ્તકો

૧. લતીફઃ દારૂબંધીનું અર્થકારણ, કોમવાદનું રાજકારણ (કિંમતઃ રૂ.૧૧૦)

૨. જીવતી વારતા (કિંમત રૂ.૧૫૦)

૩. ૨૦૦૨ : રમખાણોનું અધૂરું સત્ય (કિંમત રૂ. ૧૫૦)

૪. શતરંજ : ક્રાઇમ થ્રિલર નવલકથા (કિંમત રૂ. ૫૦૦)

૫. દીવાલ : સાબરમતી જેલ સુરંગકાંડની સત્યઘટનાને સ્પર્શતી નવલકથા (કિંમત રૂ. ૩૦૦)

૬. નાદાન : એક કેદીના જીવનની સત્યઘટનાઓ ઉપર આધારિત નવલકથા (કિંમત રૂ. ૩૦૦)

પુસ્તકો મેળવવાનું સ્થળઃ બુકશૅલ્ફ, સ્વસ્તિક ચાર રસ્તા, અમદાવાદ

98252 90796 પર ફોન કે વૉટ્સએપ મેસેજ કરીને પણ પુસ્તકો ઘરેબેઠાં મેળવી શકાય છે.



Follow on Social Media
Prashant Dayal
Prashant Dayal
પ્રશાંત દયાળ, ગુજરાતી પત્રકારત્વનું એવું નામ જેણે પત્રકારત્વની દુનિયાની તડકી છાંયડી જોઈ આજે પણ સતત કાર્યરત રહી સાચું પત્રકારત્વ લોકો સુધી પહોંચે તેના પ્રયત્નો ચાલુ રાખ્યા છે. એક ક્રાઈમ રિપોર્ટર તરીકેની તેમની સફર ગુજરાતી પત્રકારત્વમાં ઘણા બોધપાઠ આપનારી રહી છે. તેઓ હાલ રિપોર્ટિંગની સાથે સાથે, નવજીવન ટ્રસ્ટ સંચાલિત ડિપ્લોમા ઈન જર્નાલિઝમમાં અને સાબરમતી જેલમાં પત્રકારત્વના પાઠ પણ ભણાવે છે.
RELATED ARTICLES
- Advertisment -

Most Popular